© MILANN HELLAS LTD. 2014 - ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ
ARDEN GRANGE
Ινες Αν και οι ίνες συνήθως είναι το χαμηλότερο ποσοστό των κύριων θρεπτικών συστατικών, όμως είναι σημαντικές για την ομαλή λειτουργία της πέψης στα σκυλιά. Χαρακτηρίζονται σαν «συστατικά τα οποία δεν διασπώνται σε μέρη απορροφήσιμα από τα ένζυμα του σώματος», και είναι κυρίως μη αμυλούχοι πολυσακχαρίτες, φυτικής προέλευσης, ανθεκτικοί στην πέψη. Πολύ   λίγη   έρευνα   έχει   επικεντρωθεί   αποκλειστικά   στον   ρόλο   αυτού   του   θρεπτικού   συστατικού,   όμως   σήμερα οι ίνες έχουν συνδεθεί με διάφορες σημαντικές λειτουργίες, όπως: Ρύθμιση της ποσότητας και της συνοχής των κοπράνων    Ρύθμιση των μυϊκών συσπάσεων του πεπτικού σωλήνα (περίσταλσις) και του ρυθμού προώθησης των τροφίμων     Διατήρηση ενός ικανοποιητικού αριθμού εντερικών βακτηρίων   Ρύθμιση  της πρόσληψης ενέργειας μέσω της τροφής    Ικανότητα δέσμευσης του νερού    Μείωση του γλυκαιμικού δείκτη   Υφή των τροφών     . Περιορισμός  των σηπτικών ουσιών και της οσμής κατά την αποσύνθεση των κοπράνων    Απορρόφηση ουσιών όπως οξέα της χολής, φάρμακα κλπ            .       Μειώση  της αφομοίωσης του λίπους και αύξηση  της δραστηριότητας του υποδοχέα ινσουλίνης   Σχεδόν   όλα   τα   συστατικά   των   τροφών   περιέχουν   κάποια   ποσότητα   ινών,   όμως   οι   κύριες   πηγές   είναι   από υποπροϊόντα   της   επεξεργασίας   των   τροφίμων   (άλεση,παραγωγή   ζάχαρης,   παραγωγή   πατάτας),   π.χ.   πίτουρα σιταριού,    πολτός    ζαχαρότευτλων    κλπ.    Επίσης    υπάρχουν    διαθέσιμες    επεξεργασμένες    καθαρές    ίνες, π.χ.κυτταρίνη. Διαλυτές σε αντιπαράθεση με αδιάλυτες ινες. Οι   ακατέργαστες   ίνες   μπορεί   να   διασπαστούν   σε   διαλυτά   (ζυμώσιμα)   και   αδιάλυτα   συστατικά.   Τα   αδιάλυτα μέρη   περνάνε   μέσα   από   το   πεπτικό   σύστημα   με   πολύ   μικρή   αλλαγή,   ενώ   τα   διαλυτά   μέρη   περνάνε   μέσα   από το   στομάχι   και   το   λεπτό   έντερο   ανέπαφα,   και   αφομοιώνονται      (υφίστανται   ζύμωση)   από   τα   βακτήρια   που φυσιολογικά   υπάρχουν   μέσα   στο   παχύ   έντερο.   Ο   πολτός   των   ζαχαρότευτλων      χρησιμοποιείται   συνήθως   σε πολλές   συνταγές   διότι   έχει   μία   πολύ   καλή   αναλογία   τόσο   διαλυτών   όσο   και   αδιάλυτων   ινών,   και   παρέχει   τόσο ποιότητα όσο και ποσότητα. Γενικά,   οι   αδιάλυτες   ίνες   διεγείρουν   το   εσωτερικό   τοίχωμα   του   πεπτικού   σωλήνα,   προκαλούν   την   έκκριση   των γαστρικών   υγρών   με   αποτέλεσμα   τη   διόγκωση   του   περιεχομένου. Αυτή   η   διόγκωση   με   τη   σειρά   της   προκαλεί ένα    αίσθημα    πληρότητας    (ικανοποίησης    της    πείνας)    και    αυξάνει    τον    ρυθμό    προώθησης    της    τροφής      επιταχύνοντας   την   περίσταλση.   Επίσης   παρέχει   στην   τροφή   τέτοια   υφή,   η   οποία   συντελεί   στον   καθαρισμό των   δοντιών.   Το   διαλυτό   τμήμα   αποτελεί   μία   πηγή   τροφής   για   τα   βακτήρια   στο   παχύ   έντερο   και   επιβραδύνει τον ρυθμό προώθησης των τροφών μέσα από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Ινες και Ελεγχος Βάρους Οι   ίνες   μπορεί   να   χρησιμοποιηθούν   με   3   τρόπους   για   να   ελεγχθεί   το   βάρος   του   σώματος   στα   σκυλιά.   Πρώτον, οι    αδιάλυτες    ίνες    δεσμεύουν    τα    λίπη    στην    διατροφή    και    εμποδίζουν    την    απορρόφησή    τους    από    τον οργανισμό.    Επίσης    αυξάνουν    την    ευαισθησία    του    σώματος    σε    ινσουλίνη,    με    αποτέλεσμα    την    χαμηλή ινσουλίνη    μετά    το    φαγητό.Ο    δεύτερος    τρόπος    είναι    μέσω    του    χαμηλού    περιεχομένου    σε    ενέργεια,    που χαρακτηρίζει   τα   περισσότερα   ινώδη   συστατικά.   Εφόσον   εξ   ορισμού,   οι   ίνες   δεν   μπορούν   να   απορροφηθούν από    τα    ένζυμα    του    σώματος,    είναι    ανίκανες    να    παράγουν    ενέργεια,    και    για    τον    λόγο    αυτό    συνήθως χρησιμοποιούνται    σε    “light”    τροφές,    ή    σε    τροφές    για    ράτσες,    επιρρεπείς    στην    παχυσαρκία.    Τρίτον,    οι αδιάλυτες   ίνες   δεσμεύουν   το   νερό   μέσα   στο   πεπτικό   σύστημα   με   αποτέλεσμα   το   περιεχόμενο   να   διογκώνεται και   να   γεμίζει   το   κενό.   Αυτό   πυροδοτεί   τους   υποδοχείς   στο   τοίχωμα   του   γαστρεντερικού   σωλήνα   να   δώσουν σήμα   κορεσμού   στον   εγκέφαλο,   και   έτσι   να   εμποδίσουν   το   αντανακλαστικό   της   πείνας.Με   αυτό   τον   τρόπο μπορεί    να    ελεγχθεί    η    συνολική    πρόσληψη    τροφής.    Ομως,    πρέπει    να    δοθεί    η    ανάλογη    προσοχή,    διότι υπερβολική   ποσότητα   αδιάλυτων   ινών   στην   διατροφή,   μπορεί   να   προκαλέσει   υπερβολικό   κοιλιακό   φούσκωμα και να παρεμποδίσει ή και να διακόψει την περίσταλση. Εντερικά βακτήρια Οπως   έχουμε   ήδη   αναφέρει,   οι   ίνες   είναι   απαραίτητες   για   την   διατήρηση   των   βακτηρίων   στο   παχύ   έντερο. Αυτά   τα   βακτήρια   μπορεί   να   χωρισθούν   σε   3   υποκατηγορίες:   αυτά   τα   οποία   είναι   παθογενή   («επιβλαβή»), αυτά   τα   οποία   είναι   ωφέλιμα   («καλά»)   και   αυτά   τα   οποία   είναι   πάντα   παρόντα   αλλά   ουτε   παθογενή,   ούτε ωφέλιμα   («ουδέτερα»).   Τα   επιβλαβή   βακτήρια,   τα   οποία   περιλαμβάνουν   τον   σταφυλόκοκκο   και   τον   clostridia, μπορεί   να   προκαλέσουν   διάρροια,   φλεγμονές   και   βλάβες   του   πεπτικού   συστήματος.   Τα   ωφέλιμα   βακτήρια περιλαμβάνουν   τα   bifidobacteria   και   lactobacilli,   και   επιφέρουν   θετικά   αποτελέσματα,   όπως   διεγείρουν   το ανοσοποιητικό    σύστημα,    βελτιώνουν    την    λειτουργία    της    πέψης,    και    την    απορρόφηση    των    απαραίτητων θρεπτικών   συστατικών.   Τα   βακτήρια   καταλαμβάνουν   το   λεπτό   έντερο   μέσα   σε   3   ώρες,   και   το   παχύ   έντερο μέσα   σε   12   ώρες   από   την   γέννησή      και   οι   3   κατηγορίες   βακτηρίων   αγωνίζονται   για   τις   θρεπτικές   ουσίες   και   για χώρο   μέσα   στον   γαστρεντερικό   σωλήνα   σε   όλη   την   διάρκεια   της   ζωής.   Δύο   από   τις   κύριες   διαλυτές   ίνες,   οι οποίες   προάγουν   την   ανάπτυξη   “   ωφέλιμων”      βακτηρίων   είναι   οι   μαννάνη-ολιγοσακχαρίτες   (MOS)   και   οι φρουκτο-ολιγοσακχαρίτες   (FOS),   και   είναι   συνολικά   γνωστοί   σαν   πρεβιοτικά.   Γενικά      οι   MOS   παρακωλύουν την    αναπαραγωγή    των    επιβλαβών    βακτηρίων    εμποδίζοντας    την    προσκόλλησή    τους    στο    τοίχωμα    του γαστρεντερικού   σωλήνα,   ενώ   οι   FOS   προάγουν   την   ανάπτυξη   των   ωφέλιμων   βακτηρίων   παρέχοντας   μία πηγή   τροφής.   Επεξεργασμένες   πηγές   και   των   δύο   κατηγοριών   ινών   προστίθενται   τώρα   πλέον   συστηματικά στις τροφές των σκύλων, καθώς τα περισσότερα συστατικά περιέχουν χαμηλές και διαφορετικές ποσότητες. Μία   ακόμα   μέθοδος   για   την   προώθηση   της   ανάπτυξης   των   «ωφέλιμων»βακτηρίων   είναι   η   προσθήκη   τους απευθείας   στην   τροφή. Αυτά   είναι   γνωστά   σαν   πρεβιοτικά. Αυτό   τώρα   πλέον   είναι   ευρέως   αποδεκτό   σε   σχέση με   την   ανθρώπινη   διατροφή   με   την   επέκταση   πόσιμων   γιαουρτιών,   που   περιέχουν   ειδικές   καλλιέργειες,   όπως εντερόκοκκο   και   saccharamices.   Ομως   είναι   πιό   δύσκολο   να   επιτύχουμε   το   ίδιο   στις   τροφές   των   σκύλων   διότι κατά    την    διαδικασία    μαγειρέματος    καταστρέφονται    πολλοί    από    αυτούς    τους    ευαίσθητους,    ζωντανούς οργανισμούς.    Τεχνικές    για    την    προστασία    αυτών    των    βακτηρίων    κατά    την    διαδικασία    μαγειρέματος    και μέθοδοι   για   την   προσθήκη   τους   μετά   από   αυτή   την   διαδικασία,   αναπτύσσονται   συνεχώς,   και   μπορεί   να επιτρέψουν την εφαρμογή τους και στις τροφές των σκύλων στο σύντομο μέλλον. Περιληπτικά,οι   ίνες   είναι   ένα   απαραίτητο   θρεπτικό   συστατικό   στην   διατροφή   του   σκύλου,   όμως,   θα   πρέπει   να δοθεί   προσοχή   στην   αναλογία   διαλυτών   και   αδιάλυτων   συστατικών,   καθώς   και   στον   τρόπο   αύξησης   της ανάπτυξης των ωφέλιμων βακτηρίων. Διατροφή Χωρίς Συμβιβασμούς!
© MILANN HELLAS LTD. 2014 - ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ
ARDEN GRANGE
Ινες Αν   και   οι   ίνες   συνήθως   είναι   το χαμηλότερο         ποσοστό         των κύριων    θρεπτικών    συστατικών, όμως    είναι    σημαντικές    για    την ομαλή   λειτουργία   της   πέψης   στα σκυλιά.      Χαρακτηρίζονται      σαν «συστατικά   τα   οποία   δεν   διασπώνται   σε   μέρη   απορροφήσιμα από   τα   ένζυμα   του   σώματος»,   και   είναι   κυρίως   μή   αμυλούχοι πολυσακχαρίτες, φυτικής προέλευσης, ανθεκτικοί στην πέψη. Πολύ    λίγη    έρευνα    έχει    επικεντρωθεί    αποκλειστικά    στον    ρόλο αυτού   του   θρεπτικού   συστατικού,   όμως   σήμερα   οι   ίνες   έχουν συνδεθεί με διάφορες σημαντικές λειτουργίες, όπως: Ρύθμιση της ποσότητας και της συνοχής των κοπράνων Ρύθμιση   των   μυϊκών   συσπάσεων   του   πεπτικού   σωλήνα (περίσταλσις) και του ρυθμού προώθησης των τροφίμων Διατήρηση      ενός      ικανοποιητικού      αριθμού      εντερικών βακτηρίων. Ρύθμιση  της πρόσληψης ενέργειας μέσω της τροφής Ικανότητα δέσμευσης του νερού Μείωση του γλυκαιμικού δείκτη Υφή των τροφών     . Περιορισμός      των   σηπτικών   ουσιών   και   της   οσμής   κατά την αποσύνθεση των κοπράνων. Απορρόφηση   ουσιών   όπως   οξέα   της   χολής,   φάρμακα   κλπ                       .        Μειώση        της    αφομοίωσης    του    λίπους    και    αύξηση        της δραστηριότητας του υποδοχέα ινσουλίνης. Σχεδόν     όλα     τα     συστατικά     των     τροφών     περιέχουν     κάποια ποσότητα   ινών,   όμως   οι   κύριες   πηγές   είναι   από   υποπροϊόντα   της επεξεργασίας      των      τροφίμων      (άλεση,παραγωγή      ζάχαρης, παραγωγή      πατάτας      ),      π.χ.      πίτουρα      σιταριού,      πολτός ζαχαρότευτλων         κλπ.         Επίσης         υπάρχουν         διαθέσιμες επεξεργασμένες καθαρές ίνες, π.χ.κυτταρίνη. Διαλυτές    σε    αντιπαράθεση    με    αδιάλυτες ινες. Οι    ακατέργαστες    ίνες    μπορεί    να    διασπαστούν    σε    διαλυτά (ζυμώσιμα)   και   αδιάλυτα   συστατικά.Τα   αδιάλυτα   μέρη   περνάνε μέσα   από   το   πεπτικό   σύστημα   με   πολύ   μικρή   αλλαγή,   ενώ   τα διαλυτά   μέρη   περνάνε   μέσα   από   το   στομάχι   και   το   λεπτό   έντερο ανέπαφα,    και    αφομοιώνονται        (υφίστανται    ζύμωση)    από    τα βακτήρια   που   φυσιολογικά   υπάρχουν   μέσα   στο   παχύ   έντερο.   Ο πολτός   των   ζαχαρότευτλων      χρησιμοποιείται   συνήθως   σε   πολλές συνταγές   διότι   έχει   μία   πολύ   καλή   αναλογία   τόσο   διαλυτών   όσο και     αδιάλυτων     ινών,     και     παρέχει     τόσο     ποιότητα     όσο     και ποσότητα. Γενικά,   οι   αδιάλυτες   ίνες   διεγείρουν   το   εσωτερικό   τοίχωμα   του πεπτικού   σωλήνα,   προκαλούν   την   έκκριση   των   γαστρικών   υγρών με     αποτέλεσμα     την     διόγκωση     του     περιεχομένου.Αυτή     η διόγκωση   με   την   σειρά   της   προκαλεί   ένα   αίσθημα   πληρότητας (ικανοποίησης της πείνας) και αυξάνει τον ρυθμό προώθησης της τροφής      επιταχύνοντας   την   περίσταλση.   Επίσης   παρέχει   στην τροφή    τέτοια    υφή,    η    οποία    συντελεί    στον    καθαρισμό    των δοντιών.   Το    διαλυτό    τμήμα    αποτελεί    μία    πηγή    τροφής    για    τα βακτήρια     στο     παχύ     έντερο     και     επιβραδύνει     τον     ρυθμό προώθησης των τροφών μέσα από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Ινες και Ελεγχος Βάρους Οι   ίνες   μπορεί   να   χρησιμοποιηθούν   με   3   τρόπους   για   να   ελεγχθεί το   βάρος   του   σώματος   στα   σκυλιά.   Πρώτον,   οι   αδιάλυτες   ίνες δεσμεύουν     τα     λίπη     στην     διατροφή     και     εμποδίζουν     την απορρόφησή   τους   από   τον   οργανισμό.   Επίσης   αυξάνουν   την ευαισθησία    του    σώματος    σε    ινσουλίνη,    με    αποτέλεσμα    την χαμηλή   ινσουλίνη   μετά   το   φαγητό.Ο   δεύτερος   τρόπος   είναι   μέσω του    χαμηλού    περιεχομένου    σε    ενέργεια,    που    χαρακτηρίζει    τα περισσότερα   ινώδη   συστατικά.   Εφόσον   εξ   ορισμού,   οι   ίνες   δεν μπορούν   να   απορροφηθούν   από   τα   ένζυμα   του   σώματος,   είναι ανίκανες   να   παράγουν   ενέργεια,   και   για   τον   λόγο   αυτό   συνήθως χρησιμοποιούνται    σε    “light”    τροφές,    ή    σε    τροφές    για    ράτσες, επιρρεπείς     στην     παχυσαρκία.     Τρίτον,     οι     αδιάλυτες     ίνες δεσμεύουν   το   νερό   μέσα   στο   πεπτικό   σύστημα   με   αποτέλεσμα   το περιεχόμενο    να    διογκώνεται    και    να    γεμίζει    το    κενό.    Αυτό πυροδοτεί    τους    υποδοχείς    στο    τοίχωμα    του    γαστρεντερικού σωλήνα   να   δώσουν   σήμα   κορεσμού   στον   εγκέφαλο,   και   έτσι   να εμποδίσουν   το   αντανακλαστικό   της   πείνας.Με   αυτό   τον   τρόπο μπορεί   να   ελεγχθεί   η   συνολική   πρόσληψη   τροφής.   Ομως,   πρέπει να    δοθεί    η    ανάλογη    προσοχή,    διότι    υπερβολική    ποσότητα αδιάλυτων     ινών     στην     διατροφή,     μπορεί     να     προκαλέσει υπερβολικό   κοιλιακό   φούσκωμα   και   να   παρεμποδίσει   ή   και   να διακόψει την περίσταλση. Εντερικά βακτήρια Οπως   έχουμε   ήδη   αναφέρει,   οι   ίνες   είναι   απαραίτητες   για   την διατήρηση   των   βακτηρίων   στο   παχύ   έντερο.   Αυτά   τα   βακτήρια μπορεί   να   χωρισθούν   σε   3   υποκατηγορίες:   αυτά   τα   οποία   είναι παθογενή   («επιβλαβή»),   αυτά   τα   οποία   είναι   ωφέλιμα   («καλά») και   αυτά   τα   οποία   είναι   πάντα   παρόντα   αλλά   ουτε   παθογενή, ούτε    ωφέλιμα    («ουδέτερα»).    Τα    επιβλαβή    βακτήρια,    τα    οποία περιλαμβάνουν   τον   σταφυλόκοκκο   και   τον   clostridia,   μπορεί   να προκαλέσουν    διάρροια,    φλεγμονές    και    βλάβες    του    πεπτικού συστήματος.      Τα      ωφέλιμα      βακτήρια      περιλαμβάνουν      τα bifidobacteria       και       lactobacilli,       και       επιφέρουν       θετικά αποτελέσματα,    όπως    διεγείρουν    το    ανοσοποιητικό    σύστημα, βελτιώνουν   την   λειτουργία   της   πέψης,   και   την   απορρόφηση   των απαραίτητων         θρεπτικών         συστατικών.         Τα         βακτήρια καταλαμβάνουν   το   λεπτό   έντερο   μέσα   σε   3   ώρες,   και   το   παχύ έντερο   μέσα   σε   12   ώρες   από   την   γέννησή      και   οι   3   κατηγορίες βακτηρίων   αγωνίζονται   για   τις   θρεπτικές   ουσίες   και   για   χώρο μέσα   στον   γαστρεντερικό   σωλήνα   σε   όλη   την   διάρκεια   της   ζωής. Δύο    από    τις    κύριες    διαλυτές    ίνες,    οι    οποίες    προάγουν    την ανάπτυξη      “      ωφέλιμων”            βακτηρίων      είναι      οι      μαννάνη- ολιγοσακχαρίτες   (MOS)   και   οι   φρουκτο-ολιγοσακχαρίτες   (FOS), και    είναι    συνολικά    γνωστοί    σαν    πρεβιοτικά.    Γενικά        οι    MOS παρακωλύουν    την    αναπαραγωγή    των    επιβλαβών    βακτηρίων εμποδίζοντας      την      προσκόλλησή      τους      στο      τοίχωμα      του γαστρεντερικού   σωλήνα,   ενώ   οι   FOS   προάγουν   την   ανάπτυξη των     ωφέλιμων     βακτηρίων     παρέχοντας     μία     πηγή     τροφής. Επεξεργασμένες      πηγές      και      των      δύο      κατηγοριών      ινών προστίθενται   τώρα   πλέον   συστηματικά   στις   τροφές   των   σκύλων, καθώς     τα     περισσότερα     συστατικά     περιέχουν     χαμηλές     και διαφορετικές ποσότητες. Μία    ακόμα    μέθοδος    για    την    προώθηση    της    ανάπτυξης    των «ωφέλιμων»βακτηρίων   είναι   η   προσθήκη   τους   απευθείας   στην τροφή. Αυτά   είναι   γνωστά   σαν   πρεβιοτικά. Αυτό   τώρα   πλέον   είναι ευρέως   αποδεκτό   σε   σχέση   με   την   ανθρώπινη   διατροφή   με   την επέκταση      πόσιμων      γιαουρτιών,      που      περιέχουν      ειδικές καλλιέργειες,   όπως   εντερόκοκκο   και   saccharamices.   Ομως   είναι πιό   δύσκολο   να   επιτύχουμε   το   ίδιο   στις   τροφές   των   σκύλων   διότι κατά   την   διαδικασία   μαγειρέματος   καταστρέφονται   πολλοί   από αυτούς   τους   ευαίσθητους,   ζωντανούς   οργανισμούς.   Τεχνικές   για την    προστασία    αυτών    των    βακτηρίων    κατά    την    διαδικασία μαγειρέματος   και   μέθοδοι   για   την   προσθήκη   τους   μετά   από   αυτή την     διαδικασία,     αναπτύσσονται     συνεχώς,     και     μπορεί     να επιτρέψουν   την   εφαρμογή   τους   και   στις   τροφές   των   σκύλων   στο σύντομο μέλλον. Περιληπτικά,οι    ίνες    είναι    ένα    απαραίτητο    θρεπτικό    συστατικό στην   διατροφή   του   σκύλου,   όμως,   θα   πρέπει   να   δοθεί   προσοχή στην   αναλογία   διαλυτών   και   αδιάλυτων   συστατικών,   καθώς   και στον τρόπο αύξησης της ανάπτυξης των ωφέλιμων βακτηρίων. Διατροφή Χωρίς Συμβιβασμούς!